Translate

zaterdag 13 september 2014

Het Singer winkeltje.

      

Ik zou best een winkeltje willen. Met naaimachines en allerlei spullen die daarbij horen. Maar het zal niet voor niets zijn dat hier in de wijde omtrek geen naaimachinewinkel meer te vinden is...

Ik heb natuurlijk aardig wat materiaal in huis. Veel naaimachines, voetjes, knoopsgatenapparaten en dergelijke. Gekocht om op te knappen (het leukste dat er is!), of het onderdeel kwam mee in een interessant doosje. 
Niet alles heb ik zelf nodig, maar het neemt wel ruimte in.

Dus ga ik het een en ander verkopen. Kleine onderdelen, maar ook naaimachines.

Neem gerust een kijkje op de pagina Het Singer Winkeltje bovenaan de pagina en mail me als er iets voor je bij zit.

vrijdag 12 september 2014

Rubberen dopjes onder Singer Featherweight vervangen.

Sommige Singer Featherweights hebben na al die jaren nog hele mooie rubberen dopjes onder de naaimachine zitten. Menig pedicure zou daar jaloers op worden! Maar vaak zijn de dopjes keihard geworden en helemaal plat.
Er zijn nieuwe dopjes te koop. Dan moeten wel de oude dopjes verwijderd worden en bovendien heb je de bevestigingsschroef weer nodig. Dat zijn trouwens opmerkelijk korte schroefjes.
Met een aardappelmesje is het oude rubber makkelijk weg te halen. Het rubber brokkelt af en de schroef is te zien. De schroef een beetje 'uitgraven' is een goede methode.
Met een tangetje is de schroef te pakken als het draaien met een schroevendraaier niet meteen lukt. Als de schroef in beweging komt is het meeste werk gedaan.
Maak het profiel van de bodemplaat goed schoon, zodat alle oude restjes rubber ook uit de naadjes zijn.
Stop daarna het nieuwe dopje in het cupje en druk het goed aan. Het past precies als het cupje schoon is.
Daarna kan het oude schroefje weer bevestigd worden. Draai het schroefje aan tot het vast zit. Nooit doordraaien! 
Sommige mensen draaien namelijk alle schroeven loeivast. Onderdruk die neiging! Het is absoluut niet nodig en geeft alleen maar schade aan de schroef als die ooit weer losgemaakt moet worden.
 Dat was het eerst dopje. Nog 3 te gaan. Of 4 als je een Singer Featherweight 222 hebt.




donderdag 11 september 2014

Koffertje opknappen en het voetpedaal openen.

De koffer van de Singer Featherweight waar ik nu mee bezig ben, heeft meer te lijden gehad dan de machine zelf. Wat slijtage langs de randen en beschadigingen hier en daar, het is nu eenmaal een machientje van voor 1950!

Gelukkig doet een beetje zwarte schoensmeer wonderen. De kale plekken nemen de pigmenten uit de creme goed op en de bekleding gaat ervan glanzen. Het handvat is ook van leer bij deze koffer.
De sluitingen zijn behoorlijk vies, maar een zachte doek en wasbenzine doen hun werk. Als je dit buiten doet hoef je de dampen niet in te ademen en het grote voordeel van wasbenzine boven een zeep ofzo is, dat het verdampt en je geen restjes sop hoeft weg te halen uit de naadjes.
Ik vind de binnenkant van de koffer zo mooi met dit motief op de voering! En het inzetbakje heeft ook deze zwarte motieven.
De lak van de 221 heb ik royaal in de olie gezet, als een soort dag- en nachtcrème. Want de lak was dof.

Ik moet het voetpedaal nog opnieuw bedraden. Eerst kreeg ik het niet open. Met geen mogelijkheid! De vier schroeven waren verwijderd waarmee de rubberen dopjes vastzitten en die tegelijk de bovenkant en onderkant van het voetpedaal op elkaar houden, maar verder zat er geen beweging in. In uiterste wanhoop heb ik het voetpedaal omgekeerd op de tuintafel gedrukt, met de vaste knop langs de rand. En flink kracht gezet. 
De knop van het gaspedaal werd daardoor ingedrukt en drukte tegen het mechaniek en daardoor tegen de bodemplaat. Daarna waren de twee onderdelen te scheiden. Morgen nieuw draad erop en isolatie van de bedrading over de weerstand, want dit is wel erg weinig bescherming.




woensdag 10 september 2014

Singer Featherweight.

Dat ik weinig blogjes schrijf heeft te maken met de start van het nieuwe schooljaar, patchwork en Singertjes. Er is gewoon te weinig tijd!

De zomervakantie werd afgesloten met de Singer Featherweight-dag bij Atelier Bep in Hall. Een topdag!! Het lijkt of het elke keer weer leuker wordt. Misschien omdat ik steeds meer mensen daar leer kennen en misschien ook omdat het hand-en-span-diensten verlenen op het gebied van de Singertjes iedere bijeenkomst makkelijker gaat. 

De probleempjes hebben vaak te maken met de draadspanning, van de onder- en/of bovendraad. Of toch even verkeerd inrijgen van de bovendraad.

De rokende naaimachine was het hoogtepunt van de dag, maar dat bleek een geimporteerde naaimachine te zijn met een 110V motor en die kan nu eenmaal niet zomaar in een 230V stopcontact!

Gelukkig is daar met omvormer 230-110V heel gemakkelijk iets aan te doen en dat zijn ook geen dure apparaten. Voor €20 heb je een omvormer (75W) met de grootte van een 3-stekker-blok, zodat het  past in de koffer van de Featherweight.
Ik kon via internet ook aan USA-stekkertjes komen, dus ben nu op alles voorbereid!

Door het patchwork was ik al een tijd niet meer aan het opknappen van Featherweights toegekomen, maar nu had ik er weer echt zin in! 
Het Singertje dat ik had meegenomen naar Bep was bijna klaar en kon nu gebruikt worden door de mevrouw met de 110V motor. Zij was tevreden over de kleine naaimachine. Ik vond ook al dat 'ie nu goed afgesteld was, maar prettig als iemand dat idee bevestigd.

Toevallig kwam er een 110V naaimachine op mijn pad die ook nog een Centennial bleek te zijn, hoewel het bouwjaar 1948 was. En het honderdjarig bestaan van Singer werd in 1951 gevierd. Hoe kan er dan een Centennial badge op een naaimachientje van 1948?
Een lid van de Facebookgroep voor 221 en 222 Singer Featherweight liefhebbers wist te vertellen dat de firma Singer in 1951 alle onverkochte voorraad aan naaimachines een Centennial Badge gaven, zodat deze in het jubileumjaar verkocht konden worden.

Deze Centennial was zo verwend dat het oude vet verwijderd moest worden en daarna alles goed gesmeerd, geoliëd en weer afgesteld werd. Nieuwe bedrading naar voetpedaal en naaimachine en natuurlijk wat naaien om te testen! Ik naaide een hemeltje voor het wiegje van ons aanstaande neefje. En maakte een rijgdraad om de cirkel van de Georgetown, zodat ik deze met de hand kon appliqueren.
Deze naaimachine heeft nu al een nieuwe eigenaresse, via Facebook! 

Sinds gisteren ben ik weer met een 110V bezig! Heerlijk om te doen.

Het lijkt of deze naaimachine gekocht is, nooit geolied, nooit schoongemaakt en toen is weggezet. En vergeten.
De naaimachine was droog en stoffig! Dan tref je zoiets aan achter de faceplaat......
De schroeven van de steekplaat zagen eruit als nieuw. Dat is een teken dat ze nooit opengedraaid zijn. En dan kan je al voorspellen dat er een vilten matje van oud stof en vezeltjes katoen onder het transportsysteem aanwezig is! 
Deze plaats moet je namelijk regelmatig schoonmaken, bijvoorbeeld iedere maand als je veel naait. 
Anders krijg je dit:
Er gingen veel wattenstokjes de vuilnisbak in, met stof en smeer. En ik moest een nieuw flesje naaimachine-olie open maken voor smeren en het invetten van de lak van de naaimachine. Het 5e flesje in mijn carrière als naaimachine-poetser. De motor heeft al motorvet gehad en het geluid is getest. Klinkt allemaal uitstekend! 
  Het serienummer is makkelijk te onthouden, AH222000. Augustus 1947. En zo goed als nieuw! 
Dat worden weer wat testritjes, de draadspanningen afstellen. Ik laat nog wel een foto zien als deze beauty helemaal klaar is. Adverteren doet begeren, nietwaar!




vrijdag 29 augustus 2014

Breiboltas.

We hebben tijdens de zomervakantie een paar heerlijke dagen in Sauerland doorgebracht. Beboste heuvels, akkers, kronkelpaadjes en vakwerkhuisjes... En wel veel mooie wolken, maar zonnig weer!
Onze hotelkamer heeft een heuse zithoek met ramen op het zuiden. In de namiddag is het daar heel prettig om te handwerken. Twee jaar geleden zat ik daar te quilten aan mijn eerste quiltje. Nu had ik mijn Randje per Week meegenomen. De achterstanden zijn weggewerkt, tenminste: van de hoofdkleur. Hier en daar moet ik nog accentjes toevoegen van de tweede kleur.

De heen- en terugreis heb ik rustig kunnen breien aan de shawl van The Purl Bee waar ik al maanden steeds een stukje verder mee ga. En iedere keer na een pauze doe ik één toer in een andere kleur. Je begint deze lange lap bij een punt, dan maak je meerderingen tot je een driehoek hebt en daarna meerder je steeds aan één kant, terwijl je aan de andere kant mindert. Zo ga je door tot de shawl lang genoeg is en je er genoeg van hebt! Dan ga je aan de kant waar je steeds gemeerderd hebt ook minderen en brei je weer een punt, tot je de laatste steek kan afhechten.

Ik wil de shawl nu afmaken, omdat ik al wol voor een andere shawl heb gekocht. En natuurlijk kan ik meer dan één breiwerk tegelijk op de pennen hebben, maar geloof me: dat heb ik! Ergens verborgen in de kast......
Voor het breien onderweg had ik een tas gemaakt om de wol makkelijk te laten afwikkelen. De tas heeft een hengsel en kan aan je arm hangen, aan een stoel of bijvoorbeeld aan de hendel van de raamopener in de auto.
Ik had een voorbeeld van de tas op Pinterest gezien, maar de verwijzing naar een Etsy-site leverde alleen het bericht dat het tasje of een patroon niet meer te krijgen was.

Nu is een tijdje nadenken over hoe dat tasje in elkaar zit niet het grootste probleem, zo'n uitdaging wil ik wel aan! Dus puzzelen en uitmeten en rekenen. 

Ik vond het moeilijker om er een patroontje van te tekenen, maar heb het toch geprobeerd. Misschien wil iemand zelf zo'n tasje maken! In ieder geval vast wat vrouwen van mijn breiclubje...

Nodig:

-1 FQ van de buitenstof
-zo'n zelfde stuk van de voeringstof
-stuk elastiek van 20 cm
-garen

Knip van de buitenstof een stuk van +/- 16x14 inch en van de voeringstof 16x11 inch. Naai de stoffen met de lange zijden aan elkaar. Strijk de naad open. Je hoeft geen rafelrand af te werken, want de constructie van het tasje is zo dat alle randen weggewerkt zijn!

Hengsel: Knip een strook van  21x 1,5 inch van de buitenstof en vouw de lange zijkanten met een omslag naar binnen en dat weer op elkaar, zodat de goede kant van de stof buiten zit.
Stik de lange zijkant langs de rand. Vouw het hengsel dubbel 


Vouw de grote lap dubbel met de goede kanten op elkaar. Leg het hengsel tussen de twee stoflagen met het rafelige uiteinde naar buiten gestoken. 
Stik nu de zijnaad maar laat 2,5 inch onder de overgang van voeringnaar buitenstof een stukje open waar straks het elastiek voor de opening doorheen past. En stik het hengsel 3 inch lager dan deze opening mee in de naad en geef daar nog eens extra stiksel aan de naadkant, voor de stevigheid.
Vouw de naad open bij het gleufje voor het elastiek en werk het openingetje af met een festonsteekje.

Voor de bodem: Meet de onderkant van de koker op, van het stiksel tot de stofvouw. Dit is getal A.  

( 2 x A is de omtrek van de cirkel. De omtrek van een cirkel is 2 x pi x r.  Als 2 x A gelijk is aan 2 x pi x r, dan is A gelijk aan pi x r en is r gelijk aan A : 3,14. )
Kort gezegd: meet de koker van het stiksel tot de stofvouw, deel dat getal door 3,14 en pak je passer. Het getal dat uit je berekening komt is de afstand tussen de benen van de passer. Nu kan je de cirkel tekenen. Knip de cirkel mèt de naad iets groter uit, neem bijvoorbeeld een halve inch als extra 1-1,5 cm). Bij mij was getal A ongeveer 7,5 inch en de geknipte diameter van de cirkel 5,5 inch.

Maak de buitenstof van de koker vast aan de cirkel, de goede kanten op elkaar. 
Vouw nu de voeringstof naar beneden tot aan de cirkel. De gefestoneerde opening voor het elastiek zit helemaal bovenaan de koker.
Maak een kleine omslag in de voeringstof en zet de voering met de hand vast aan de naad van de stof van de cirkel. 
Je hebt alle rafelige naden weggewerkt.

Vouw de tas nu zo dat de buitenstof buiten zit.

Je bent nu bijna klaar!

Stik de bovenrand door op 0,5 inch van de rand, zodat de stof met het openingetje voor het elastiek afgescheiden is van de rest.
Stik ook nog een naad aan de bovenkant door, wat de scheidingslijn is tussen de koker en de bovenkant. Vouw daarvoor de koker naar binnen op de vouwlijn (zie afbeelding) en stik de buitenstof en de voeringstof tegelijk door.
Als je nu elastiek door de tunnel leidt en het vastmaakt zodat er nog wel een ruime opening is om de bol doorheen te voeren, is je breiboltas klaar voor gebruik.

Ik had er 3 bollen in gedaan. Twee knotten in een plastic zakje onderin de tas voor de voorraad. En één bol keurig opgerold bovenin voor gebruik.

En ik moet zeggen: ideaal!!!  Heerlijk uren zitten breien terwijl de bol goed afwikkelde. Bevalt mij dus goed!

Het tasje is trouwens makkelijker om te maken dan deze beschrijving! Wat valt het tegen om duidelijk te tekenen en uit te leggen hoe je iets gedaan hebt. Maar met een beetje fantasie moet het nu iedereen toch lukken! Toch?




dinsdag 19 augustus 2014

Georgetown.

Tijdens de vakantie hoopte ik nog een moeilijk block af te maken van de 1865 Passion Sampler. En Georgetown leek mij het lastigst.
Ik vroeg me af waarom dit block zo heet, maar de plattegrond van de stad Georgtown maakt wel iets duidelijk...

Ik had een tekening van het block van internet geplukt en het zo geprint dat het precies op A4-papier past, dat is 8 inch op de kortste kant.

De punten heb ik breder gemaakt en alle lijnen nog eens overgetrokken. Helaas begon ik met knippen in mijn origineel vóór ik een kopie had gemaakt, maar de schade viel mee. Voor mijn archief wil ik een kopie bewaren, dat scheelt een hoop werk als ik ooit weer een block van Greorgetown wil maken. Stel dat het nu mislukt..
Omdat ik geen documentatie kon vinden over hoe dit block in elkaar gezet moet worden, begon ik met foundation piecing: stikken op papier. Met de malletjes erbij de stof gesneden. Het zijn toch wel heel veel stukjes!
Ik lette erop dat bij het naaien ik bij de ene ring aan de ene kant begon en de naast liggende ring aan de andere kant, zodat de naden kunnen 'nesten' als je de ringen aan elkaar maakt.

Omdat achter elkaar naaien minder draad verspild dan steeds afknippen en weer beginnen, naaide ik twee ringen tegelijk. 
Dat deed ik daarna met twee halve ringen van dezelfde baan, want het steeds weer overschakelen van de ene vorm naar de andere vond ik lastig. En halve banen zijn gemakkelijker te hanteren dan opkrullende hele ringen. 
Hier en daar werden de naadjes wat krap, dus ik zal de volgende keer de lapjes iets groter snijden. Ook omdat ik het neerleggen van de lapjes bij foundation piecing nog wel lastig vind.
Het is bijzonder leuk om te zien hoe het gaat worden! Of kan gaan worden, want er moesten nog wat hobbels genomen worden.
De baan met de kleine sterpunten is geappliqueerd op de naastgelegen ring. En daarna is de middencirkel er weer bovenop genaaid, het pleintje van Georgetown.
Helaas bolde het geheel nu wat op. Ik hoopte dat dat zou verdwijnen zodra het papier verwijderd werd, je ziet vaak een ontspanning in de stof zodra het een beetje kan bewegen. En inderdaad werd het bijna plat, een soort cup AAA.
 Ik heb inmiddels al gehoord van een quilter dat het rondje dus iets te groot is en dat veroorzaakt de bolling.
De twee buitenste ringen heb ik met de Singer Featherweight aan elkaar gezet. Spelden op de cruciale punten, de zijpuntjes van de driehoekjes. En in het midden om de stof van de binnenste ring iets op te schuiven om een ronde lijn te krijgen.
Daarna het middenstuk op de twee buitenste ringen geappliqueerd. Het nesten van de naden ging heel netjes, daar was ik blij mee. Ik probeer toe te passen wat ik geleerd heb en dat werkt dus.
De kleur draad heb ik aangepast aan de stof die bovenop ligt, afwisselend een stukje met ecru en een stukje met bruin. 

Het bruine garen komt uit de handwerkdoos die ik net geërfd heb van mijn schoonmoeder. 
Nu is het block zover klaar dat de randen kunnen worden aangevuld tot een vierkante lap. 
Dat aanvullen kan op twee manieren: door deze cirkel te appliqueren op een vierkante lap en aan de achterkant de overbodige stof van de lap weg te knippen, of een rand van stof om de cirkel te maken met reverse applique. 
Aangezien ik nog maar weinig van deze lichte stof heb, zal het met wat kunst en vliegwerk de laatste variant moeten worden!

donderdag 7 augustus 2014

1865 Passion Sampler, block 9 en 10.

De nieuwe blocken van de Passion Sampler werden gepubliceerd. Even de maten omgerekend naar een block van 9 inch en snel de doos met stoffen erbij. Naar voorbeeld van andere bloggers heb ik nu keurig de stoffen per project in een plastic doos met een sticker erop. 

Block 9 is zo gworden:

En dit is mijn block 10:

Ik was al begonnen aan het block met de naam Order number Eleven. Die naam refereert aan een wet waarin staat dat iedereen tijdens de Amerikaanse burgeroorlog zijn huis, spullen en de oogst beschikbaar moest stellen aan de soldaten. Een meisje zag toen dat de quilt van haar moeder werd meegenomen. Zij onthield het patroon en maakte het later na.
Ik vond het een uitdaging om zoveel deeltjes klaar te maken voor één block.
Met Freezer Paper en lijm heb ik de appliquaties gemaakt, maar ze bleven niet zo goed op de stof plakken dat ze, tot de laatste vastgenaaid was, zouden blijven zitten. Nu heb ik ze met de allergrootste steek met de Singer Featherweight vast genaaid. Meer een soort van rijgen. Kijken of dat bevalt! De draad aan de onderkant is donker, dus het verwijderen zal snel gaan. 

Ik ben benieuwd of appliqueren leuk is. Ik heb een volgende quilt op het oog met veel appliquaties, maar dan moet het wel een beetje vlotten.